Addictocrate

Productinformatie

Net als op “Je t’haine” kiest Loïc Nottet ook op “Addictocrate” voor melodieuze pianoklanken die zijn discours ondersteunen. Een emotioneel geladen zanglijn weet in geen tijd kippenvel te bezorgen en zelfs wanneer je de woorden van Nottet niet volledig begrijpt, snap je waar het over gaat. ‘Mais tout va tellement vite / Qu’on évite les détours’, ofwel ‘alles gaat zo snel dat we omwegen vermijden’, toont al snel aan dat Nottet op hoogst persoonlijke manier de huidige maatschappij bekritiseert. Plots slaat het geheel echter om en weerklinken luide, elektronische klanken die de storm aan kracht doen winnen. De plotselinge ommezwaai naar een elektropopnummer toont een andere kant van Loïc Nottet en daarmee kunnen we nogmaals concluderen dat hij over ontzettend veel talent beschikt.