GEM: Tension Tonight / GEMFM (Live From Studio Sound Enterprise)

Ergens midden jaren 90. Het was een woensdagmiddag, net uit school, de tv mocht aan en meteen zapte ik naar kanaal 17. Dat was bij ons thuis MTV. Het geluid en de zwart-witvideo grepen meteen mijn aandacht. Wat een geluid; het swingde en het was voor mijn gevoel op dat moment zó anders. A Girl Like You werd tekenend voor mijn gevoel voor muziek. De invloeden die ik graag als Rock 'n' Soul omschrijf. Stuwende drums, zingen over de liefde en een elektrische gitaar die stouter is dan je buurmeisjes. Ik vroeg me af waar Edwyn Collins allemaal naar luisterde. In die schooltijd ging ik steeds vaker naar de Plaatboef, waar ik voor niet al te veel geld mooie tweedehandsplaten kocht. Soms om de hoes, soms na wat speurwerk en navraag. Zo kwam ik in aanraking met steeds meer Dylan-platen, waaronder een liveplaat genaamd: Before The Flood. Dylan/The Band stond er op de hoes. The Band!? Wie waren dat? De band of The Band? Mijn vader raadde me ook Planet Waves aan, de plaat die Dylan met The Band opnam. Wat werd er ongelooflijk mooi en goed gespeeld door de band. Zo ontdekte ik The Band. Wat een geweldige liedjes. En zo anders dan de meeste muziek die bij de jaren 90 hoorde. Het was zo groovy, die muziek zal ik nooit meer loslaten. Hoe dan ook, waarom eigenlijk deze verzameling covers, naast de radioversie van GEM's Tension Tonight? Sinds wij de nieuwe GEM-plaat mochten promoten, werd ons gevraagd of we covers wilden spelen. Zo kwam de vraag van Radio 3FM of we een zomer-klassieker konden spelen. Onze keuze ging uit naar Summer In The City van Lovin' Spoonful. Grappig was, dat Tim Knol diezelfde ochtend bij Radio 538 dezelfde cover speelde! Niet afgesproken hoor, een heuse revival van Lovin' Spoonful's Summer in The City die ochtend in augustus. Zo hebben we ook Something In The Air een keer op 3FM ten gehore gebracht. Een nummer dat ik ooit leerde kennen via een cassettebandje dat lang geleden bij ons in de auto lag. Maar dan de versie van Tom Petty. Op mijn verjaardag, begin 2012, waren we ook uitgenodigd om op de radio te spelen. Naast GEM's Got To Be You speelden we Video Games van Lana Del Rey. Ik wilde het toch eens proberen om dit grootse nummer helemaal naar een akoestische versie te vertalen. Iets meer in de sfeer van de American Recordings van Johnny Cash. Misschien is het ooit wel zo geschreven? Dat zijn vragen die me altijd bezighouden. Zo komen we uit bij The Guns of Brixton van The Clash. Van de plaat London Calling. Een lied geschreven door Paul Simonon, de bassist van The Clash, die ook op de hoes staat van London Calling. Voor mij een heel bijzonder lied, het jongensgevoel, het jagersinstinct. Ik leerde deze plaat twintig jaar nadat The Clash die uitbracht pas kennen. Terugkomend op Johnny Cash als inspiratiebron. Recentelijk heb ik een DWDD Recordings gedaan bij het tv-programma De Wereld Draait Door. Mijn vader zei: Speel The Guns of Brixton, een hoop mensen hebben jouw versie nog niet gehoord! Nou, daar had hij gelijk in. Dit alles tezamen, gebundeld op een compact disc. Live opgenomen, in een weekend in Muiden.